Ode aan Popeye

curry hennepzaad
19
mei

Ode aan Popeye

Het is fascinerend te ontdekken wat kinderen leren van de cartoons die ze op tv zien. Natuurlijk hangt het af van de morele insteek van de desbetreffende ouder, of een tekenfilmboodschap als corrumperend of juist als moreel verheffend wordt bezien. 

Zo wordt de “De Kleine Zeemeermin” op bepaalde plekken van het internet afgebrand: Ariel gehoorzaamt immers haar vader niet. Terwijl de film op andere sites om dezelfde reden wordt opgehemeld als feministisch hoogtepunt: Ariel ontworstelt zich aan het onderdrukkend patriarchaat.  

In Engeland ontstond een paar jaar geleden ophef over “Thomas the Tank Engine”, een tekenfilmserie over een trein.

In een aflevering wordt een trein tot zijn schaamte gedwongen om in roze grondverf rond te rijden. De andere treinen lachen hem uit. 

Met wat voor beeld over roze groeit een jochie op dat daarnaar kijkt?

En wanneer hij later leert over hoe die kleur met homoseksualiteit verbonden is, wat gebeurt er dan in dat hoofd? 

Netelig!

Zelf ben ik opgegroeid met Popeye.

Popeye heeft generaties kinderen aangespoord tot het eten van spinazie.

Wat in de tijd van Popeye nog niet wetenschappelijk bekend was maar inmiddels wel: van dat spul word je echt sterk. 

Niet per se vanwege het ijzer dat erin zit (want er zit minder in dan altijd werd gedacht – een rekenfoutje!) maar vanwege de nitraten (die ervoor zorgen dat je spieren harder kunnen samentrekken) en de ecdysteroïden, die zowel de lichaamssamenstelling verbeteren als de huid verjongen. 

Prima spul dus, wat Popeye daar adverteert.

Qua vrouwbeeld ben ik me later wel af gaan vragen wat voor boodschap Olijfje, Popeyes geliefde, precies over moet dragen. 

In de meeste afleveringen wordt Olijfje verleid door pestkop Brutus. Ze verraadt en beledigt Popeye eerst, smeert hem dan met Brutus, maar wil al snel ook van hem niks meer weten.

Daarna wil ze dan wél weer dat Popeye haar redt. Om gek van te worden.

Niet zo raar dus dat Olijfje op haar eigenste Wikipedia pagina wordt omschreven als: 

“Verstrooid, opvliegend, dwaas, oppervlakkig, onoplettend, wispelturig, veeleisend en egoïstisch. Meestal afgebeeld als een stereotype karakter van “dame in nood” en geeft anderen vaak de schuld van haar eigen fouten.” 

Gelukkig dat er nog andere rolmodellen zijn!

Naar aanleiding van deze post  hoe dan ook een Ode aan Popeye, met een recept voor Spinazie met Hennepzaad. 

En zonder Olijf

You may also like
Tijd voor belangrijke dingen
Anderhalve meter medemenselijkheid

Leave a Reply

Pin It on Pinterest

Share This